Czasowniki statyczne

Czasowniki statyczne, nazywane także czasownikami stanu stanowią tę grupę czasowników, których nie używa się w aspektach ciągłych czasów, a więc funkcjonują tylko w czasach prostych. W poniższym wpisie postarałem się zebrać najpopularniejsze z tych czasowników. Mam nadzieję, że przygotowane przeze mnie zestawienie okaże się pomocne dla wielu osób.




Czasowniki statyczne, po angielsku stative verbs lub state verbs, należy przeciwstawić czasownikom dynamicznym (dynamic verbs). Owe czasowniki dynamiczne to czasowniki, które funkcjonują w formach ciągłych (z końcówką -ing).

Tak więc, aby owa dwubiegunowość angielskich czasowników była wyraźniejsza, wyjaśnijmy:

Czasowniki statyczne nazywają przeważnie stany mentalne, upodobania, uczucia, a nie odnoszą się do czynności.

Czasowniki dynamiczne odnoszą się natomiast do czynności.

Jak odróżnić czasownik statyczny od dynamicznego?

W przypadku czasowników statycznych ciężko jest powiedzieć o krótkotrwałości lub długotrwałości tego, co wyraża. Niemożliwym jest też w zasadzie wyznaczenie początku i końca danego stanu (co z kolei możliwe jest w przypadku czynności). Pomocne we właściwym rozróżnianiu obu typów czasowników jest także rozróżnianie pojęć “stan” (w przypadku czasowników statycznych) oraz “czynność” (w przypadku czasowników dynamicznych).

Krótkie definicje słownikowe powinny wystarczyć:

stan – «czyjeś usposobienie lub czyjś nastrój»: S. duchowy, psychiczny, uczuciowy, wewnętrzny.

czynność – «wykonywanie czegoś»

za: Słownik Języka Polskiego PWN.

Należy również zwrócić uwagę na fakt, że niektóre czasowniki mają to do siebie, że mogą funkcjonować jednocześnie jako czasowniki statyczne oraz czasowniki dynamiczne. Rzecz jasna – ich znaczenia wtedy różnią się od siebie.

Oto przygotowane przeze mnie zestawienie:

Czasowniki statyczne

agree – zgadzać się – They just couldn’t agree with her.

appear – wydawać się – It appears to me that it’s not important.

believe – wierzyć – I will believe you if you give me the reason.

belong – należeć – This car belonged to my father.

concern – obawiać się – This shouldn’t concern you at all.



consist – składać się – This drink consists of too many ingredients.

contain – zawierać – Your essay doesn’t contain the most crucial arguments.

cost – kosztować – It costs nothing actually.

depend – zależeć – The decision depends on you.

deserve – zasługiwać – She didn’t deserve what she got.

desirepragnąć – I desire to visit Hawaii again.

disagree – nie zgadzać się – He always disagrees with me.

dislike – nie lubić – My brother disliked vegetables when he was younger.

doubt – wątpić – I doubt it.

feel – czuć (mieć opinię) – I don’t feel it’s correct.

fit – pasować – That jacket didn’t fit you at all.

hate – nienawidzić – They hate each other.

hear – słyszeć – Can you hear any noise?

hopemieć nadzieję – I hope he’ll succeed.

imagine – wyobrażać – I imagine you could do it.

impress – robić wrażenie – Brian impressed the teacher with his answer.

include – zawierać – The price includes breakfast.

involve – wymagać – it involves a lot of commitment.

know – znać, wiedzieć – I’ve known him for ages.

like – lubić – I like drinking white coffee.

love – kochać – I love getting up early.

matter – mieć znaczenie – It doesn’t matter.

mean – znaczyć – I don’t know what it means.

measure – mierzyć (mieć długość) –  This building measures tens of metres.

mind – zwracać uwagę – I don’t mind it.

need – potrzebować – Take anything you need.

owe – być dłużnym – He still owes me 10 quid.

own – posiadać – She owns a business.

possess – posiadać – They possess an impressive mansion.

prefer – woleć – I prefer cherries to apples.

promise – obiecać – His daughter promised to behave calmly.

realise – mieć świaodmość – They couldn’t even realise it was so serious.

recognise – rozpoznawać – I never recognise faces.

remember – pamiętać – Sue couldn’t remember my phone number.

require – wymagać – Completing the task required much effort.

seem – wydawać się – It seems to be hot outside.

sound – brzmieć – Yeah, it sounds great.

suit – pasować – Does it really suit you?

suppose – przypuszczać – I suppose you wrote it yourself.

surprise – zaskoczyć – I’ll surprise you, you will see.

understand – rozumieć – I don’t understand what you are getting at.

want – chcieć – I want to find a good job.

weigh – ważyć (mieć wagę) –  This pumpkin weighs 100 kilos.

wish – życzyć – I wish I had visited them.

Czasowniki statyczne i dynamiczne

be – zazwyczaj jest czasownikiem statycznym, ale w formie continuous może znaczyć tyle, co “zachowywać się”. Porównajmy: You are stupid! oraz You are being stupid! W pierwszym zdaniu ktoś po prostu posiada cechę bycia głupim, a w drugim zdaniu podkreśla się fakt bycia głupim w danym momencie, z powodu jakiegoś zachowania.

have – jest czasownikiem statycznym w kontekście posiadania czegoś: I have a lot of books at home. Natomiast staje się czasownikiem dynamicznym w znaczeniu uczestniczenia w czymś, robienia czegoś: I’m having a party, I’m having a break now.

see – czasownik statyczny w znaczeniu “widzieć” lub “rozumieć”: I can see him coming dow to us, I see what you mean. Staje się jednak czasownikiem dynamicznym w znaczeniu “spotykać się”: I’m seeing John tonight.

taste, smell, look, feel – czasowniki statyczne w znaczeniu “mieć smak”, “mieć zapach”, “mieć wygląd”, “czuć”: Her soup tastes great, She looks awesome! Czasowniki te stają się dynamicznymi, gdy zaczynają nazywać czynność “smakowania”, “wąchania”, “patrzenia”, “dotykania”, np.: I’m tasting new wine, He has been looking at her.

think – czasowniki statyczny w znaczeniu posiadania opinii, np.: I think that all people should be equal. Staje się czasownikiem dynamicznym, gdy oznacza rozmyślanie: I’m thinking about my summer holidays.

Powyżej szczegółowo opisane czasowniki nie są jedynymi czasownikami, które mogą przybrać zarówno formę simple oraz continuous. Do takich czasowników można zaliczyć także m.in. understand, hear, want czy też live. Choć zgodnie z założeniami gramatyki formy understanding, hearing itd. można uznać za nieprawidłowe, to często są one w użyciu. Tu jednak trzeba mieć na uwadze fakt, że wartość semantyczna takich konstrukcji różni się od form podstawowych. Generalnie trzeba pamiętać o funkcjach, jakie spełnia końcówka –ing. Poza tym, że podkreśla moment trwania danej czynności, to także służy wyrażaniu emfazy (mówiący kładzie nacisk na daną czynność/stan), często również czasownik, teoretycznie statyczny, z sufiksem –ing brzmi uprzejmiej niż jego frorma podstawowa – por. zdania: What do you want? oraz What are you wanting?

4 komentarze
  1. Karolina
    • mrtom
  2. Radek
  3. Magda

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.