Jak wymawiać -s na końcu wyrazów?

Dzisiejszy wpis jest odpowiedzią na prośbę jednego z czytelników. Jednocześnie łączy się tematycznie z wpisem z zeszłego tygodnia o tym, jak wymawiać końcówkę -ed. Poniżej opisuję zasady wymowy sufiksu -s.




Na końcu większości rzeczowników w liczbie mnogiej lub trzecioosobowych form czasowników w czasie teraźniejszym prostym (Present Simple) dodaje się sufiks -s (-es). Od czego zależy jego artykulacja? Odpowiedź powinna nasuwać się sama: od dźwięczności lub bezdźwięczności poprzedzających go głosek.

Sufiks -s (a także -es) wymawia się na trzy sposoby:

1. /s/, np.: walks, pots, laughs

2. /z/, np.: dogs, goes, sings

3. /ɪz/, np.: kisses, boxes, is

Końcówka -s brzmi jak /s/, gdy jest poprzedzona przez głoskę bezdźwięczną, a ściślej spółgłoskę. Mogą to być /f/ /h/ /k/ /p/ /t/. Przykłady: puffs /pʌfs/, rocks /rɒks/, ropes /roʊps/, spots /spɒts/.

Natomiast sufiks -s wymawiany jest jako /z/ w przypadku, gdy znajduje się po głosce dźwięcznej, czyli po wszystkich samogłoskach i takich spółgłoskach, jak /b/ /d/ /g/ /j/ /l/ /m//n/ /ng/ /r/ /v/ /w/. Przykłady: grabs /græbz/, frogs /frɒgz/, stockings /ˈstɒkɪŋz/, foes /foʊz/.

Z dźwiękiem /ɪz/ mamy do czynienia w przypadku, gdy s poprzedzone jest przez e i tworzy sufiks -es, charakterystyczny dla niektórych form liczby mnogiej lub trzeciej osoby czasowników w czasie teraźniejszym. Przykłady: pages /peɪdʒɪz/, foxes /fɒksɪz/, traces /treɪsɪz/.

Z uwagi na to, że w części słów końcówkę -s wymawia się jako /z/ w slangu hip-hopowym można spotkać taki zapis: dogz, thugz, niggaz, (niggers –> niggerz), bitchez

3 komentarze
  1. Fenek
  2. mrtom
  3. Titania

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.