Angielski w Indiach

Swego czasu napisałem cała serię wpisów na temat tego, jak język angielski rozprzestrzeniał się na całym świecie. W każdym regionie, w którym język ten zadomowił się, przybrał on specyficzną formę. Z uwagi na bardzo dużą liczbę użytkowników angielszczyzny i jej naprawdę wyjątkowy charakter postanowiłem przybliżyć Wam najistotniejsze wyróżniki języka angielskiego w Indiach.




Tło historyczne pomijam w tym miejscu, ponieważ dość wyczerpująco przedstawiłem je w tekście o tym, jak angielski dotarł na subkontynent indyjski.

Wymowa

Wymowa angielska jest pod silnym wpływem wymowy języków lokalnych. Jest tak, ponieważ pewne fonemy angielskie nie występują w językach indyjskich.

Oto kilka wybranych cech wymowy angielskiej w Indiach (za: Wikipedia):

  • /æ/ często przechodzi w /ɛ/
  • Nie występujące w językach indyjskich krótkie [ɛ] wydłuża się i przechodzi w długie [eː], np. pen jest wymawiane jako [pe:n]
  • Nie występujące w językach indyjskich dyftongi/eɪ/ (jak w “face”) oraz /oʊ/ (jak w “goat”) są realizowane odpowiednio jako [eː] i [oː].
  • Większość języków indyjskich nie rozróżnia pomiędzy /v/ i /w/. Tak więc wet i vet są homofonami.
  • Spółgłoski zwarte /p/, /t/, /k/ są zawsze nieaspirowane.
  • Angielskie spółgłoski dziąsłowe /d/, /t/ zazwyczaj są utożsamiane z indyjskimi spółgłoskami retrofleksywnymi [ɖ], [ʈ]. (W indyjskich językach istnieje fonemiczne zróżnicowanie spółgłosek zębowych i retrofleksywnych)
  • Niewystępujące spółgłoski (/θ/ i /ð/ zastępowane odpowiednio są przez spółgłoski [t̪ʰ] i [d̪] lub [d̪ʱ]. Na przykład “thin” jest wymawiane jako [t̪ʰɪn] zamiast /θɪn/.
  • Nieistniejące [z] zastępowane jest przez [dʒ].
  • Nieistniejące [f] zastępowane jest przez [pʰ].
  • W niektórych regionach nie występują nagłosowe zbitki spółgłoskowe, tak więc school jest w Pendżabie wymawiane /iʃkuːl/.
  • W niektórych regionach (np. w Biharze) spółgłoska [ʃ] zastępowana jest przez [s], w Bengalu zachodzi proces dokładnie odwrotny.

Słownictwo

Jak zawsze, gdy jeden język zadamawia się w regionie, w którym powszechnie używa się innego języka (języków) dochodzi do sytuacji, w której leksyka jednego języka przenika do drugiego. Tak też dzieje się w Indiach — słownictwo typowe dla dialektów lokalnych zadomowiło się w angielszczyźnie Hindusów. Dla przykładu podam tylko kilka wybranych zapożyczeń oraz kalk (osoby zainteresowane mogą znaleźć w Internecie całe słowniki):



  • ayah – pielęgniarka
  • cousin-brother — kuzyn
  • cousin-sister — kuzynka
  • eve-teasing — molestowanie
  • goonda – chuligan
  • kitchen platform — blat kuchenny
  • wallah – oznacza kogoś wykonującego jakąś pracę, np.: police wallah, auto wallah, itp.

Składnia

Tym, co jest najciekawsze w angielskim w Indiach jest składnia i użycie pewnych konstrukcji gramatycznych. A dlaczego właśnie to zagadnienie zasługuje na szczególną uwagę? Jest tak, ponieważ składnia języków indyjskich bardzo wyraźnie odzwierciedla się w konstrukcjach angielskich. Oto wybrane cechy:

  • przypadkowe posługiwanie się przedimkami a, an, the (nie mają swoich odpowiedników w hindi). Często one zastępuje przedimek a: there’s one green chair. Bywa, że przedimki są pomijane tam, gdzie powinno się ich użyć, a pojawiają się tam, gdzie nie powinny;
  • w celu położenia nacisku na czas lub miejsce, o którym mowa używa się słów only oraz itself, np.: I went to New Delhi only; Let’s meet tonight itself!;
  • reduplikacja także pełni funkcję emfatyczną, np.: Please, come, come!; powtórzeń także używa się zamiast słowa very, np.: My tea is hot, hot; your hair is long, long;
  • pomijanie słowa to przy podawaniu przedziałów liczbowych, np.: We speak two four languages;
  • niektóre czasowniki są używane w angielskim tak samo, jak w hindi. Skutkuje to np. takimi konstrukcjami: open the light, close the light, give a test (zamiast take a test); take nabiera znaczenia czasowników “jeść” i “pić”: Would you like to take coffee?;
  • użycie niektórych czasowników może być bardzo mylące: zamiast put używa się keep, np.: keep my book there, keep it back;
  • pytania rozłączne są używane zgodnie z regułami języka hindi, co powoduje, że w każdej sytuacji używa się albo no, albo isn’t it, np.: You ordered the chicken curry, isn’t it?;
  • czasowniki w formie ciągłej (z -ing) są używane nagminnie: gdy mowa o przyzwyczajeniach, o zakończonych czynnościach, a nawet czasowniki statyczne dostają końcówkę -ing, np.: I’m doing it every day; Where are you coming from?; I’m loving this curry – it’s being hot!;
  • pytania mają szyk zdań oznajmujących, a w pytaniach pośrednich używa się inwersji, np.: When you will come?; I don’t know what is his address;
  • bardzo popularne also zazwyczaj pojawia się na końcu zdania, np.: I’m going with you also

A może ktoś z Was doda jeszcze jakieś inne cechy angielskiego w Indiach?

11 komentarzy
  1. Beata
  2. gr.
  3. Nex
  4. Olga
    • mrtom
      • Olga
  5. Łukasz
  6. asiaya
  7. Adrian
    • asiaya
  8. aga

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.