„-ward” czy może „-wards”?

Jest w angielskim wiele słów z przyrostkiem -ward, który bywa używany wymiennie z sufiksem -wards. Czy jest jakaś różnica pomiędzy nimi? Kiedy używać którego? Poniżej postaram się rozwiać wszelkie wątpliwości.




Zastanawialiście się,  którą z form powinniście wybrać spośród poniższych?

forward / forwards

backward / backwards

upward / upwards

downward / downwards

Można spotkać wyjaśnienia, że nie ma między nimi żadnych różnic, jedne są amerykańskie, drugie — brytyjskie, oficjalne, mniej oficjalne itd. Warto jednak to wszystko uporządkować.

-ward — etymologia

Zanim przejdziemy dalej dobrze wiedzieć, z czym dokładnie mamy do czynienia. Tak więc -wardjest sufiksem służącym tworzeniu określeń kierunków ruchu. Pochodzi od staroangielskiego -weard, czyli „ku” lub dosłownie „zwrócić się ku”. Czasami występowała forma -weards.

-wards to przysłówek

Końcówka ta dopuszczalna jest tylko w przysłówkach — nie używamy jej w przymiotnikach. Nieprawidłowe będzie więc zdanie *Forwards troops were ready to attack. Poprawnie będzie tylko: Forward troops were ready to attack (Pierwsza linia była gotowa do ataku).

-ward to i przysłówek, i przymiotnik

Pominięcie -s sprawia, że od razu czujemy się bezpieczniej, gdy wahamy się, czy użyć -wardsczy -ward. Mamy już jasność, że -wards używamy tylko w przysłówkach, ale nie oszukujmy się: większość słów z sufiksem (i jego wariantem), o którym tu mowa funkcjonuje zazwyczaj jako przysłówek. Rzadko używa się słów z –ward jako przymiotników.

Wracamy więc poniekąd do punktu wyjścia. Gdy chcemy powiedzieć „do przodu”, „do tyłu” itd., możemy powiedzieć forward lub forwardsbackward lub backwards. Jednak, który z wariantów jest powszechniejszy, jak lepiej mówić?

-ward i -wards w British i American English

Żeby przekonać się, jak w praktyce wygląda użycie tych dwóch przyrostków, postanowiłem prześledzić korpusy brytyjskiego (BNC) oraz amerykańskiego (COCA) wariantu angielszczyzny.

Sprawdziłem frekwencję wystąpień kilku popularnych przysłówków zakończonych na -ward(s). Poniżej wykresy:

UWAGA: W przypadku korpusu amerykańskiego liczby są większe, ponieważ korpus ten jest bogatszy od brytyjskiego. Ważne jednak, że wyraźnie widoczne są różnice w tendencjach w obu wariantach angielskiego.

W przypadku obu wykresów najbardziej wyróżniają się słupki dotyczące słowa forward. Należy to skomentować w pierwszej kolejności. Z porównania wynika, że zarówno Brytyjczycy, jak i Amerykanie preferują forward aniżeli forwards. Trzeba jednak zdać sobie sprawę z pewnych ograniczeń wynikających z tego typu badania opartego na korpusie frekwencyjnym. Forwardwystąpiło w wynikach jako przysłówek, przymiotnik, czasownik oraz rzeczownik. Forwards zaś jest tylko przysłówkiem. Co więcej, forward występuję w utartych zwrotach, jak: look forward to. Wszystkie te czynniki składają się na tak znaczącą rozbieżność.

Niemniej kolejne porównane słowa mogą już dowodzić pewnej wyraźnej tendencji (choć tu znowu, te zakończone na -ward mogą być i przymiotnikami, i przysłówkami, a te zakończone na-wards są jedynie przysłówkami). Jeśli przyjmiemy, że zbadane słowa z sufiksem -wardnieczęsto funkcjonują jako przymiotniki, to można wnioskować, że Brytyjczycy chętniej posługują się w przysłówkach końcówką -wards, a Amerykanie preferują -ward.

4 komentarze
  1. kate
  2. Bartek
  3. Damian
  4. Angielski Oświęcim

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.