Przymiotnik dziwny dziwniejszy od dziwnego

Tłumacząc wyrazy z jednego języka na drugi niejednokrotnie stajemy przed wyborem spośród wielu synonimów. Chyba najczęściej ma to miejsce w przypadku przymiotników. W tym wpisie, na prośbę jednego z czytelników, przedstawiam różne tłumaczenia przymiotnika “dziwny” oraz omawiam różnice pomiędzy nimi.




Pierwsze tłumaczenie przymiotnika “dziwny”, jakie przychodzi do głowy to zapewne słowo strange.  Ma ono jednak wiele synonimów, m.in.: odd, curious, peculiar, funny, bizarre, weird, uncanny, queer, unexpected, unfamiliar, abnormal, atypical, anomalous, untypical, different, extraordinary, remarkable, puzzling, mystifying, mysterious, perplexing, baffling, unaccountable, inexplicable, incongruous, uncommon, irregular, singular, deviant, aberrant, freak, freakish, surreal, suspicious, dubious, questionable, eerie, unnatural, fishy, creepy, spooky.

Jednak najczęściej spotykane w słownikach tłumaczenia to: strange, odd, bizarre i weird. Znaczenia nie odnoszące się bezpośrednio do słowa “dziwny” (np. odd = nieparzysty) zostaną poniżej celowo pominięte.

Na który z tych synonimów zdecydować się? Oczywiście wszystko zależy od kontekstu i od tego, co dokładnie chcemy powiedzieć. Poniżej krótka charakterystyka tych przymiotników:

strange – przymiotnik ten bywa opisywany takimi określeniami (poza “dziwny”), jak: niezwykły, zadziwiający, osobliwy. Używany jest np. w zwrocie: in a strange manner – w dziwny sposób.

[czasownik + strange: appear, be, feel, look, seem, smell, sound, taste, consider/ find/ think something, regard something as]

odd – 1) z natury inny od tego, co zwyczajne, zwykłe lub spodziewane; odd choice 2) osobliwy lub szczególny w dziwny lub ekscentryczny sposób; an odd person, odd manners 3) niesamowity, dziwaczny, cudaczny; Her taste in clothing was rather odd.

[czasownik + odd: be, feel, look, seem, smell, sound, taste, consider / find/ think something]

bizarre – wyraźnie niezwykły pod względem wyglądu, stylu lub ogólnego charakteru i często zawierający osobliwe lub nieoczekiwane elementy; szokująco lub zagadkowo dziwny; cudaczny; bizarre clothing, bizarre behaviour.

[czasownik + bizarre: be, seem, sound, become, find something]

weird – 1) zawierający lub sugerujący siły nadprzyrodzone, nieziemski, niesamowity, przedziwny; a weird sound, weird lights 2) niesamowity, dziwaczny, cudaczny; a weird getup.



[czasownik + weird: be, feel, seem, sound]

Podsumować można w ten sposób, że najbardziej uniwersalny jest przymiotnik strange. Z kolei bizarre (co należy rozumieć jako “ekscentryczny”) i weird są znacznie bardziej nacechowane od pozostałych.  Trzeba pamiętać o pewnych różnicach w znaczeniu tych przymiotników, ale i nie należy zapominać o podobieństwach – por. odd (2,3), bizarre i weird (2).

6 komentarzy
  1. Paweł
    • mrtom
  2. K4sia
    • mrtom
      • K4sia
  3. Jurgi

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.