Innit, co nie?

W języku angielskim stosowanie pytań rozłącznych, czyli tzw. tag/tail questions jest bardzo powszechne. Nie będę się tu rozwodził nad ogólnymi zasadami ich użycia, a raczej skupie się tylko na jednym rodzaju tych pytań, tj. na wyrażeniu innit.




Innit jest wyrazem potocznym, popularnym w brytyjskiej odmianie angielszczyzny. Pochodzenie tego słowa przypisuje się subkulturze niejakich chavs i innym niższym klasom społecznym. Kojarzone jest także (przesadnie) z mniejszościami azjatyckimi; z Hindusami i Pakistańczykami.

Oryginalnie innit wywodzi się od isn’t it. W tym miejscu można przytoczyć zabawną definicję Aliego G, cytowaną w urbandictionary.com:

It’s just short for innit, innit?

Tak więc innit można użyć zamiast isn’t it w takich oto przykładowych wypowiedziach:

She’s really stunning, innit?

He’s a good chap, innit?

Trzymając się więc reguł gramatycznych innit może pojawiać się w zdaniach, w których wcześniej pojawia się trzecioosobowa forma czasownika to be w liczbie pojedynczej, tj. is. Niemniej innit zdominowało także wszelkie inne formy czasownika to be i innych czasowników używanych w tag/tail questions (do, can, would, itd.). Nie ma także znaczenia to, jaki podmiot znajduje się po owym czasowniku w gramatycznie poprawnym pytaniu rozłącznym:

isn’t he/she/it —> innit

aren’t I/you/we/they —> innit

wasn’t he/she/it —> innit

weren’t we/you/they —> innit

don’t I/you/we/they —> innit

doesn’t he/she/it —> innit

didn’t I/you/he/she/, itd. —> innit

wouldn’t I/you/he/she, itd. —> innit

Zamiast “I did it yesterday, didn’t I?” można powiedzieć “I did it yesterday, innit?”, zamiast: “You have seen this film, haven’t you?” po prostu “You have seen this film, innit?”.

Omówione do tej pory użycie innit ogranicza się do uzyskania pewności, że ktoś coś zrobił, coś się wydarzyło itp. (przeważnie jest to pytanie retoryczne i nie wymaga przytaknięcia ze strony rozmówcy). Można nim zastąpić każde inne pytanie rozłączne. W moim odczuciu dobrym tłumaczeniem jest potoczne “no nie?”, “co nie?”, “nie?”. Często jednak innit pojawia się w takich zdaniach, w których tag question by się nie pojawiło. Służy ono jedynie emfazie (wzmocnieniu) wypowiedzi i upewnieniu się, że rozmówca nas rozumie, wie o czym mówimy, np:



” I just got on the bus and saw her, innit. She even didn’t give a damn about me.”

“Ya know, I decided not to try it again, innit”.

Takie zastosowanie innit kojarzy mi się z nadużywanym w języku polskim przez niektórych słowie “nie”: “Wsiadłem do autobusu i zobaczyłem ją, nie. Potem wysiadłem, nie i poszłem na chatę, nie”.

Co więcej innit może służyć wyrażeniu aprobaty, zgodzeniu się z rozmówcą:

– It’s a great place!

– Innit!

To chyba wszystko na temat innit, nie? Czy nie?

14 komentarzy
  1. Jurgi Filodendryta
  2. mrtom
  3. brt12
  4. Tomasz
  5. mrtom
  6. mrtom
  7. Tomasz
  8. Anna
  9. Titania
  10. Lady Dixon
  11. lothar
    • mrtom
      • gorion
        • Judy Jetson

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.