Angielski jako język globalny, cz. 3 – Kanada

Język angielski przybywając na obszar dzisiejszych Stanów Zjednoczonych powędrował także dalej na północ. Dzisiaj kolejny odcinek z serii o rozprzestrzenianiu się angielszczyzny. Przeczytajcie, jak język ten trafił do współczesnej Kanady!




Uważa się, że pierwszy kontakt z angielskim Kanada miała w 1497 roku, gdy John Cabot dotarł do Nowej Fundlandii.

Jednak dopiero sto lat później rozpoczęła się migracja wzdłuż wschodniego wybrzeża, kiedy to mówiących po angielsku osadników przyciągnęły takie branże, jak rolnictwo, rybactwo i handel futrami. W owym czasie byli oni w konflikcie z francuskimi osadnikami, którzy osiedlili się tam w rezultacie “wojaży” Jacquesa Cartiera w latach dwudziestych XVI w. Konflikt jednak zakończył się w XVIII w., gdy Francuzi stopniowo zaniechali swoich żądań terytorialnych (po przegranych wojnach z Anglikami w latach 1702-13 i z Indianami w latach 1754-63). W latach pięćdziesiątych XVIII w. tysiące Francuzów zostało deportowanych z Akadii (dzisiejsza Nowa Szkocja), a na ich miejsce przybyli osadnicy z Nowej Anglii. Następni osadnicy zaczęli napływać prosto z Anglii, Irlandii i Szkocji (zainteresowanie tych ostatnich nowym terytorium znajduje wyraz w nazwie Nova Scotia).

Nastepnie istotną rolę w rozprzestrzenianiu się angielszczyzny odegrało ogłoszenie Deklaracji Niepodległości w 1776 r. Lojaliści (tj. wierni imperium brytyjskiemu) nie chcieli dłużej pozostać w nowych Stanach Zjednoczonych i udali się na północ – do Kanady. Najpierw osiedli w Nowej Szkocji, potem w Nowym Brunszwiku i posuwali się wgłąb lądu. Za nimi szybko podążyli kolejni lojalni koronie brytyjskiej (tzw. późni lojaliści). Przyciągnęła ich głownie tania ziemia w Górnej Kanadzie (nad Montrealem i na północ od Wielkich Jezior). W ciągu pięćdziesięciu lat populacja tej prowincji wzrosła do 100 tys. (w 2001 r. już ok 31 mln. mieszkańców, spośród  których 2/3 deklaruje angielski jako pierwszy język).

Z uwagi na swoje początki kanadyjski angielski ma wiele wspólnego z pozostałymi dialektami angielskimi,  używanymi w Ameryce Północnej. Dlatego też osoby, które nie mieszkają w Kanadzie zazwyczaj mają problem z odróżnieniem kanadyjskiego angielskiego od tego amerykańskiego.  Brytyjczycy często identyfikują ten akcent jako amerykański, a Amerykanie jako brytyjski. Oczywiście Kanadyjczycy nie utożsamiają się z żadnym z tych narodów i ich odmiana angielskiego wyróżnia się wieloma cechami.

Na zakończenie można jeszcze dodać, że funkcjonowanie francuskiego jako współoficjalnego języka stwarza w Kanadzie sytuację socjolingwistyczną, niespotykaną w żadnym innym anglojęzycznym państwie.



W kolejnym odcinku skupię się na Karaibach. Zapraszam!

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.