Ile jest imiesłowów w angielskim?

Dzisiaj chcę zwrócić Waszą uwagę na imiesłowy w języku angielskim. Skupiam się na tym zagadnieniu na prośbę Piotra – czytelnika Unleashed English. Ile imiesłowów formalnie rozróżnia się w języku angielskim?




Najpierw z pewnością warto wyjaśnić, czym jest imiesłów. Krótko rzecz ujmując imiesłów to nieosobowa forma czasownika będąca syntaktycznym derywatem regularnie tworzonym od form osobowych.

Za Encyklopedią Językoznawstwa Ogólnego (red. K. Polański) wyróżniamy następujące formy imiesłowów:

1. czynny współczesny, np.: piszący, mówiący, czekający; w polskim  także formy adwerbalne, np.: pisząc, mówiąc.

2. bierny współczesny, np.: wychowywany, pisany, kochany;

3. czynny następczy (znany w łacinie i grece),np.: scripturus (który będzie pisać), ornaturus (który będzie zdobić);

4. bierny następczy (znany w grece), np.: ‘który ma być napisany’, ‘który ma być ozdobiony’;

5. medialny następczy (tylko w grece), np.: ‘który ma się wychowywać’, ‘który ma pisać dla siebie’;

6. czynny uprzedni perfektywny, np.: ‘który wychował’, ‘który napisał’ albo formy przysłówkowe (adwerbalne) w j. polskim: zrobiwszy, rzekłszy;

7. czynny uprzedni imperfektywny (w rosyjskim), np. : ‘który czytał’, ‘który zdobił’;

8. bierny uprzedni perfektywny, np.: ozdobiony, napisany, powiedziany;

9. czynny aorystyczny (w grece), np.: ‘który napisał’, ‘który uczcił’;

10. bierny aorystyczny (w grece), np.: ‘który był wychowany’, ‘który był napisany’.

Jak widać jest wiele rodzajów imiesłowów i oczywiście nie wszystkie występują jednocześnie w tych samych językach. Które z nich wyróżniamy w angielskim? Najpierw spójrzmy na imiesłowy z punktu widzenia ich klasyfikacji w gramatyce angielskiej. Mówi się o trzech typach imiesłowów:

1. Present Participle, np.: running, walking, learning;

2. Past Participle, np.: run, walked, learnt;

3. Perfect Participle, np.: having run, having walked, having learnt;

Jednak zgodnie z klasyfikacją przedstawioną na początku moglibyśmy mówić o czterech typach imiesłowów:

1. czynny współczesny, np.: speaking, writing;

2. bierny współczesny, np.: being spoken, being written;



3. czynny uprzedni perfektywny, np.: having spoken, having written;

4. bierny uprzedni perfektywny, np.: spoken, written.

Po przeanalizowaniu tych imiesłowów możemy rzecz uprościć i mówić w języku angielskim o dwóch typach imiesłowów:

1. Present Participle (także active, imperfect, lub progressive participle). W formie jest identyczny z gerundium. Służy do tworzenia aspektu ciągłego, np.: They were talking. Modyfikuje rzeczownik jako przymiotnik, np.: Humans are thinking beings. Modyfikuje orzeczenie lub zdanie, np.: Frankly speaking, it was not a good choice.

2. Past Participle (także passive lub perfect participle). Ma przeważnie formę identyczną z formą przeszłą czasownika, choć w przypadku czasowników nieregularnych obie formy zazwyczaj są różne. Past Participle służy do tworzenia aspektu dokonanego, np.: I have seen it, do tworzenia strony biernej, np.: I have been seen.  Także modyfikuje rzeczownik, np.: broken glasses. Modyfikuje orzeczenie lub zdanie, np.: Seen from this perspective, it seems ridiculous.

O ile w polskim imiesłowy dzielimy na przymiotnikowe (tu czynne  i bierne) i przysłówkowe (uprzednie i współczesne), to w języku angielskim mamy tylko czynne (Present) i bierne (Past), a funkcję imiesłowu przysłówkowego może spełniać zdanie okolicznikowe.

16 komentarzy
  1. Tomasz
  2. mrtom
  3. Piotr
  4. Piotrek
  5. J
  6. mrtom
  7. Piotrek
  8. mrtom
  9. J
  10. Katia
  11. VolvoPL
  12. J
  13. mrtom
  14. Majlo4Movies
  15. mrtom
  16. blues

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.